گل گلدون من شکسته در باد تو بیا تا دلم نکرده فریاد
گل شببو دیگه شب بو نمی ده کی گل شببو رو از شاخه چیده
گوشه ی آسمون پر رنگین کمون من مثل تاریکی تو مثل مهتاب
اگه باد از سر زلف تو نگذره من میرم گم می شم تو جنگل خواب
گل گلدون من ماه ایون من از تو تنها شدم چو ماهی از آب
گل هر آرزو رفته از رنگ و بو من شدم رودخونه دلم یه مرداب
اسمون آبی می شه اما گل پاکی رو شاخه های بید دلش می گیره
دره مهتابی می شه اما گل مهتاب از برکه های آب بالا نمی ره
تو که دست تکون می دی به ستاره جون می دی می شکفه گل از گل باد
وقتی که ماتم میاد دو ستاره کم میاد می سوزه شقایق از داغ
گل گلدون من ماه ایون من از تو تنها شدم چو ماهی از آب
گل هر آرزو رفته از رنگ و بو من شدم رودخونه دلم یه مرداب